Tot eind 2025 presenteert de online editie van het tijdschrift Share International een selectie van artikelen uit de gedrukte editie. Elke online editie bevat een volledig artikel van Benjamin Creme's Meester. De meeste andere artikelen die hier worden gereproduceerd, over een breed scala aan onderwerpen, zijn fragmenten. De online editie bevat meestal ook een selectie van vragen en antwoorden, brieven van lezers en foto's van tekenen van Maitreya's aanwezigheid. Vanaf begin 2026 wordt de gedrukte editie niet meer geproduceerd, maar is het hele tijdschrift beschikbaar op deze website.
Zie de volledige inhoudsopgave van de gedrukte editie onderaan de pagina.
Vanaf de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de omstandigheden in de wereld daar om vragen.
Deze artikelen zijn afkomstig van een ouder lid van de Geestelijke Hiërarchie van Meesters van Wijsheid. Zijn naam, welbekend in esoterische kring, wordt om diverse redenen nog niet bekendgemaakt. Benjamin Creme, een van de belangrijkste woordvoerders over het naar buiten treden van Maitreya, stond voortdurend in telepathisch contact met deze Meester die hem zijn artikelen dicteerde.
“Heb je broeder lief; luister naar zijn nood; geef van je overvloed en breng weer vreugde in de wereld”
“Jij bent je broeders hoeder”
“Neem de nood van je broeder als maatstaf voor je handelen…”
“De mensheid is één”
“Allen voor één en één voor allen”
“Samen kunnen we zoveel meer. Dit is synergie!”
Niet nieuw. Niet onbekend. Niet eens gepubliceerd in dit maandblad, behalve op deze pagina, maar het concept van gedeelde verantwoordelijkheid en eenheid omvat alles waar Share International voor staat en wat het wil uitdragen, rechtstreeks en indirect. Deze uitspraken zijn gedaan door Maitreya in zijn Boodschappen, door Benjamin Creme’s Meester, door de Meester Djwhal Khul, en door een woordvoerder van Maitreya of van een van de Meesters.
Als er ooit voor de mensheid een tijd was om te leven en te handelen naar deze grondbeginselen, dan is het nu. We moeten in actie komen eendrachtig en solidair, zodat rechtvaardigheid en vrede de kans krijgen concrete werkelijkheid te worden tot in elke uithoek van de wereld. Elke crisis, elk dilemma dat het morele kompas van de mensheid op de proef stelt, heeft de massa van buitengewone gewone mensen nodig om zich te verenigen en de stem van de rede en mededogen te laten horen. We hebben ‘ons’ nodig — de macht van het volk — om de juiste voorwaarden te scheppen, wil vrijheid en gelijkheid enige kans van slagen hebben. Of de toekomst iedereen toebehoort, hangt af van de macht van het volk. In deze collectieve actie ligt de hoop besloten die een schitterende toekomst mogelijk maakt. Hoop zit ook in onze bewuste keuze om te handelen ten behoeve van de mensheid en onze toekomst, voor samendelen en rechtvaardigheid – de grondvesten van vrede. Hoop ligt in de wetenschap dat Maitreya en de Meesters hier zijn om te inspireren, om elke inspanning die bijdraagt aan de realisatie van broederschap te stimuleren en te ondersteunen.
In mei van dit jaar zal Zuid-Afrika stilstaan bij het feit dat 30 jaar geleden, in 1994, de eerste democratische verkiezingen gehouden werden – vier jaar na de vrijlating van Nelson Mandela, die gevangen zat voor zijn aandeel in de strijd tegen apartheid. Mandela beschreef de Palestijnse strijd voor rechtvaardigheid als “de grootste morele kwestie van onze tijd”. Zuid-Afrikanen weten wat het is om te lijden onder brute wreedheid en onmenselijkheid; dankzij de Waarheids- en Verzoeningscommissie hebben zij zichzelf bevrijd van slachtofferschap en de behoefte aan wraak. Dat Zuid-Afrika Israël voor het Internationaal Gerechtshof van de VN in Den Haag heeft gebracht, is een triomf van mededogen en empathie met het lijden van anderen. De Zuid-Afrikaanse zaak houdt de rechtsstaat hoog.
Het volgende artikel, ‘Een tijd van beslissing’, werd geschreven door Benjamin Creme’s Meester en gepubliceerd in Share International mei 2002. Hoewel het gaat over het trauma van 11 september 2001 en de militaire reactie daarop, kunnen er nu parallellen worden gezien en lessen worden geleerd: “Wanneer zullen deze mannen leren dat de wereld iedereen toebehoort? Ze zijn heersers noch politieagenten wier rijkdom en macht gezag over anderen zou verlenen.”
De wereld bevindt zich in een ernstige staat van crisis, grotendeels veroorzaakt door het antwoord van de Amerikaanse president op de terroristische aanval van 11 september vorig jaar. De oorlog in Afghanistan en de recente toename van de Israëlische gewelddadigheid houden hiermee verband, evenals de voorgestelde aanval op Irak. Aan de basis van elk ligt het vereffenen van oude rekeningen. Dergelijk onvolwassen gedrag is een onwaardige en onverantwoordelijke benadering van gebeurtenissen die het welzijn van de wereld bedreigen. De Meesters pleiten niet voor verzoeningspolitiek tegenover terrorisme, maar de wijze van respons in Afghanistan en het Midden-Oosten is niet naar Onze zin. Deze houdt geen rekening met de oorzaken van terrorisme — armoede, frustratie, vernedering en wanhoop — en bestendigt slechts het geweld en de wreedheid. Verloren in de begoochelingen van zelfmedelijden en gekwetste trots, heeft Amerika ook wijsheid, voorzichtigheid en een gevoel voor verhouding verloren.
Intussen reageert Israël, tot optreden aangezet door zelfmoordaanslagen, als altijd in overdreven mate en gebruikt een “oorlog tegen het terrorisme” als voorwendsel om zijn wil op te leggen. De schaamteloze vervolging en vernedering van de heer Arafat is niet iets waar de Israëlische leiders en het leger trots op kunnen zijn. Het Israëlische volk zou, meer dan de meeste mensen, de pijn van de onderdrukten moeten begrijpen.
Wanneer zullen deze mannen leren dat de wereld iedereen toebehoort? Ze zijn heersers noch politieagenten wier rijkdom en macht gezag over anderen zou verlenen. Wanneer zij die rijkdom voor het Algemeen Welzijn delen, zullen ze het einde van terrorisme zien en ’s nachts rustiger slapen. De machthebbers die erop uit zijn de wereld te beheersen ten gunste van een kleine minderheid, zijn dronken van de macht die zij, onverdiend, uitoefenen.
Het wordt steeds duidelijker dat een wijzere stem in de wereld nodig is, één waarnaar geluisterd zal worden tussen de vele standpunten. Zo’n stem, de stem van Maitreya, zal spoedig gehoord worden boven de kreten om wraak en van haat. Spoedig zal de wereld zich bewust worden van Zijn aanwezigheid in ons midden en zal de Grote Keuze aan de mensen worden voorgelegd. Aldus is dit een tijd van grote beproeving voor de mensheid. Aldus is dit de tijd van beslissing, een tijd zonder weerga.
Wanneer de mensen dit begrijpen, zullen zij zich rond de banier van Maitreya scharen en hun eisen voor rechtvaardigheid en vrijheid bekendmaken. Zij zullen hun bereidheid tonen om te delen en te dienen, en zo de wereld weer nieuw maken.
Zo zal het zijn, en zo zal de mens zijn eeuwenoude gelofte hernieuwen, en het pad naar goddelijkheid terugvinden.
Bij elk lezing die hij over de hele wereld gaf, en vrijwel elke dag van zijn leven, kreeg Benjamin Creme talloze vragen over een breed scala aan onderwerpen. We putten uit deze rijke bron en presenteren hier een selectie van niet eerder gepubliceerde antwoorden die de heer Creme en zijn Meester in de loop der jaren hebben gegeven.
Share International beschikt over een reserve van ongepubliceerde brieven waarvan Benjamin Creme en zijn Meester hebben bevestigd dat het om echte ontmoetingen met Meesters of met een ‘woordvoerder’ gaat.
In de lente van 1992 reed ik met de auto van de universiteit naar huis, een paar dagen na een sneeuwstorm. Toen ik een bekende bocht omging, raakte ik een stuk sneeuwblubber en gleed heel kalm van de weg af. Mijn kalmte was opmerkelijk gezien het feit dat ik wist dat ik de kant op ging van wat bijna een klif was, en er was niets wat ik er aan kon doen. Op een of andere manier stopte de auto kort voordat hij de heuvel af viel, maar in plaats daarvan kwam hij tot stilstand met beide voorwielen van de grond, met die van het stuur een meter in de lucht. Het lukte me om heel voorzichtig door een van de voordeuren te ontsnappen. Toen de man van de takelwagen kwam, weigerde hij de auto aan te raken, en zei: “Hij valt bijna.” In plaats daarvan maakte hij het huis vrij dat aan de voet van de klif van zevenentwintig meter stond waar de auto op hing, en vroeg een andere takelwagen om te helpen. De twee konden mijn auto zonder problemen wegtrekken.
Kreeg ik ‘bijzondere’ hulp om te vermijden wat op een waarschijnlijke dood leek?
We presenteren hier verschijnselen die volgens de redactie ‘tekenen van hoop’ en ‘tekenen des tijds’ zijn. Gelukkig is onze huidige voorraad verschijnselen die door Benjamin Creme's Meester als echt en authentiek zijn bevestigd, vrij groot. Van tijd tot tijd presenteren we echter ook materiaal dat niet door BC's Meester is bevestigd. We streven ernaar om elk ‘wonder’ of ‘teken’ zo grondig mogelijk te onderzoeken en zullen ze alleen ter overweging voorleggen, aangezien we nu geen gebruik kunnen maken van de bevestiging en aanvullende informatie die in het verleden altijd door de Meester van BC werd verstrekt. Meer details, indien beschikbaar, worden vermeld in de bijschriften bij de foto's.
De volgende citaten over het thema ‘de spirituele basis van het leven’ zijn afkomstig van Maitreya (Boodschappen van Maitreya, de Christus; Maitreya’s leringen — De Wetten van het Leven), de Meester van Benjamin Creme (Een Meester spreekt) en de boeken van Benjamin Creme.
Maitreya staat nog maar aan het begin van Zijn taak om mensen naar juiste verhoudingen te leiden; maar nu al ondervindt Hij dat Zijn woorden hoop geven en spoedig miljoenen zullen aansporen om in actie te komen en hun bestemming op te eisen – niet door revolutie, maar door revelatie van hun eigen goddelijkheid. (Benjamin Creme’s Meester, ‘De mensen worden zich bewust van Maitreya’)
Zij zijn het tot wie Ik nu spreek. Verhef je stem. Vertel de wereld jullie noden: jullie verlangen naar vrede; jullie verlangen naar rechtvaardigheid en vrijheid; de noodzaak voor alle mensen om in harmonie te leven, ongeacht religie, kleur, ras. Alle mensen zijn in wezen Eén. Zij zijn Mijn broeders en Ik heb een ieder van hen lief. (Maitreya, Boodschap, 27 maart 2008)
Het is een kans van onschatbare waarde om een glimp op te vangen van wat misschien wel de laatste menselijke incarnatie is geweest van een Meester van Wijsheid; van zijn aard en daden, zijn gedachten en waarheidsgetrouwe raadgeving, zijn betrouwbare voorbeeld voor hoe het leven moet worden geleefd. Zo’n glimp is het geschenk voor de lezer van Liefde is een Stralend Licht. Het Leven en de Woorden van St. Charbel door pater Hanna Skandar. Een beknopte biografie, anekdotes uit zijn leven, en vooral zijn eigen preken brengen ons allen dicht bij de heilige en zijn diep inspirerende en eeuwig relevante boodschap, en belichten een goddelijke uitdrukking van het spirituele pad.
“Je kunt geen heilige worden zonder eerst mens te zijn,” zou St. Charbel gezegd hebben. Hij is op 8 mei 1828 in een vroom christelijk gezin geboren als één van vijf kinderen en begon zijn leven als Youssef Antoun Makhlouf, in Bekaa Kafra, het hoogst gelegen dorp in de Libanese bergen. Zijn vader stierf toen hij nog maar drie jaar was en daarom voedde zijn oom van vaderskant hem op. De dorpspriesters leerden hem lezen en schrijven en al vroeg in zijn leven was het bekend dat hij altijd een gebedenboek bij zich had. Vanwege deze en andere vrome eigenschappen die door de plaatselijke dorpelingen werden opgemerkt, kreeg hij de bijnaam “de Heilige”. Op 23-jarige leeftijd bracht zijn oom van moederskant, een priester genaamd Vader Daniël, hem naar het klooster waar hij verbleef, en Youssef zou vol vreugde zijn toegetreden tot het noviciaat, legde zijn geloften af en studeerde er een jaar. Vervolgens trad hij toe tot de Libanese Orde van de Maronieten in het St. Maron klooster in Annaya, waar hij de naam Charbel aannam, wat ‘Verhaal van God’ betekent, naar een martelaar uit de tweede eeuw van de Kerk van Antiochië. Zijn oversten stuurden hem naar het Theologisch Instituut van de Heiligen Cyprianus en Justina in Kfifan om voor het priesterschap te studeren. Daar blonk hij uit in theologie. Hij werd tot priester gewijd op 23 juli 1859 en bracht een groot deel van zijn verdere leven door als kluizenaar in verschillende kloosters en kluizenaarsoorden, beoefende intense gebeden en ascese, en ging voor in de dagelijkse mis. Op 70-jarige leeftijd kreeg hij tijdens het opdragen van de mis een beroerte en stierf zes dagen later op Kerstavond.
Na zijn dood deden zich veel opmerkelijke gebeurtenissen voor die verband hielden met wat zijn onvergankelijke lichaam bleek te zijn, dat tot 1965 — bijna zeventig jaar na zijn dood — geen tekenen van ontbinding vertoonde. Dorpelingen constateerden dat, nadat hij in het klooster was begraven, er ’s nachts felle lichten te zien waren die de plek verlichtten waar zijn lichaam te ruste lag. Het lichaam is de afgelopen decennia talloze keren opgegraven en er wordt gezegd dat het water en olie heeft afgescheiden waarvan werd aangetoond dat deze enorme genezende eigenschappen hadden. Meer dan 13.000 wonderbaarlijke genezingen die aan St. Charbel worden toegeschreven zijn verzameld in de archieven van het klooster in Annaya. Deze wonderen gaan tot op de dag van vandaag door en genezen en helpen velen die zich bewust zijn geworden van St. Charbel en tot hem bidden.* St. Charbel werd op 9 oktober 1977 door Paus Johannes VI heilig verklaard. …
In zijn eigen preken ondervinden we een diepgaande ervaring van het intense geloof en de eeuwige wijsheid van St. Charbel. Studenten van de Tijdloze Wijsheid zullen nota nemen van de weerklank van deze leringen in zijn prachtig geïllustreerde analogieën. Daarin herinnert hij ons eraan dat het hemelse koninkrijk binnenin ons huist en dat heiligheid een keuze is die men werkelijk moet leven: “God heeft je voorbestemd voor heiligheid en niet voor de dood. Heiligheid is niet geluk, heiligheid is een keuze.”
Hij herinnert ons eraan dat we zelf onze eigen werkelijkheid creëren en dat we onszelf moeten bevrijden van onze eigen gedachten en overtuigingen: “Bevrijd jezelf van de koorden die je vastbinden. Je gedachten, je eigen overtuigingen en je neigingen ketenen je als de touwen die het schip onbeweeglijk aan de kade vastmaken en het beveiligen, maar ze laten je niet varen. Laat Gods woord je bevrijden van je boeien door de ene na de andere te verbreken, zelfs wanneer dat je doet lijden.” Als we nederig luisteren, verzekert hij ons, zullen we de waarheid begrijpen, en die zal ons bevrijden.
