maart 2026
De mens vindt het al moeilijk genoeg om zich ook maar enigszins een voorstelling te maken van de aard van de Geestelijke Hiërarchie die ons planetaire systeem beheert. Onze planetaire Hiërarchie vormt echter slechts een onderdeel van de veel grotere Zonne-Hiërarchie, en dit laatste maakt weer deel uit van een nog uitgebreider kosmisch geheel, dat zich uitstrekt tot ver voorbij al het voorstelbare. In deze subjectieve sferen voeren ontelbare Entiteiten activiteiten uit op de niveaus van hun eigen evolutie, en in omstandigheden die volgens de Wijzen voor hen veel reëler en vitaler zijn dan wat zij omschrijven als onze ‘wereld van illusie’.
Voor de gewone man klinken deze verwijzingen naar de etherische rijken en hun bewoners misschien als pure fantasie; voor hem hoort iemand die in zulke ‘onbewezen’ onzin gelooft, als belachelijk beschouwd te worden of met sympathie die is voorbehouden aan eenvoudige zielen. Anderen aarzelen om een mening te geven, want wie weet het nu helemaal in deze vreemde wereld van ons waar ‘alles mogelijk is’, en daarom zou er wel eens een kern van waarheid in deze beweringen kunnen schuilhouden! Bij weer anderen waarschuwt een zwakke innerlijke stem misschien ook tegen een al te snelle veroordeling van deze overtuigingen, en zou er enige twijfel kunnen ontstaan…. ‘Zou het misschien niet raadzaam zijn om eerst wat meer te weten te komen over deze beweringen?’ Maar wat ook de motivatie is om deze gedachten te volgen, probeer een open geest te behouden, laat je intuïtie haar gang gaan en geef je verbeelding de vrije loop om verder te gaan dan de directe tastbare omgeving — er ligt zoveel meer achter het etherische web waarmee we zijn omhuld en dat ons zicht en ons onderscheidingsvermogen beperkt. Hoe gelukkig zijn zij die erin slagen dit dichte gordijn te doorbreken en zelfs maar een ingeperkt zicht te krijgen op wat daarachter ligt.
Er zijn mensen die geloven in goddelijke leiding, die het bestaan van een Opperwezen of God erkennen en Hem aanvaarden als de Almachtige Heerser van de Hemelen. Er zijn mensen die God niet alleen als het Absolute zien, maar ook als de enige Heerser, hooguit bijgestaan door Christus, Boeddha, Mohammed of een andere profeet (afhankelijk van de religieuze achtergrond van de waarnemer), en misschien ook gebruikmakend van enkele engelen als goddelijke boodschappers, maar verder niets — alleen de wijde en lege hemelen, met God de Heerser op Zijn troon.
Wanneer nu wordt onderwezen dat deze Allerhoogste Autoriteit niet op zich staat, maar zich heeft omringd met een uitgebreide uitvoerende organisatie om Zijn Wil, Doel en Plan te beheren en te volbrengen, zouden velen dit beschouwen als een vorm van minachting en zelfs als heiligschennis. Maar wanneer men dit zonder vooroordelen bekijkt, zou het bestaan van een dergelijke uitvoerende staf dan niet heel logisch zijn? “Sta hier eens bij stil.”
Denk even terug aan het beeld dat eerder in een artikel werd geschetst, een poging om de onmetelijkheid van het universum weer te geven, waarin ons zonnestelsel als een minuscuul atoom verdwijnt in de enorme uitgestrektheid. Zou het zó vergezocht en onredelijk zijn om aan te nemen, dat er een goed georganiseerd systeem zou kunnen bestaan, of liever gezegd zou moeten bestaan, waardoor de Almachtige functioneert en dat hij zou kunnen gebruiken als kanaal voor de expressie en uitvoering van zijn doelstellingen? Volgens de Bijbel is de mens geschapen naar het beeld van zijn Schepper — dit zou dan in de eerste plaats zeker verwijzen naar het mentale en spirituele beeld en de gelijkenis, in plaats van enige fysieke gelijkenis. Een van de meest opvallende kenmerken van de mens, dat steeds duidelijker wordt naarmate hij zich ontwikkelt, is zijn toenemende organisatievermogen. Wat is er logischer dan te concluderen dat deze aanleg ook afkomstig is van spirituele niveaus, en te veronderstellen dat de subjectieve rijken op dezelfde manier worden gereguleerd en gecontroleerd door een wijdverspreide en perfecte organisatie onder leiding van de Almachtige?
Laten we het grotere universum even buiten beschouwing laten en onze aandacht richten op een nadere bestudering van onze eigen kleine planeet. Heeft de student zich ooit voorgesteld hoe elke vorm is opgebouwd uit miljoenen en miljarden atomen, die allemaal met elkaar verbonden zijn via de etherische wereld? Dit fantastische atomaire complex, bestaande uit de minerale, plantaardige, dierlijke en menselijke rijken van de natuur, functioneert van dag tot dag en van tijdperk tot tijdperk als een perfecte machine, reageert op bovennatuurlijke leidende krachten en evolueert naar een bepaald doel, dat voor de mens voor altijd een raadsel zal blijven. Maar dat deze ontwikkeling volgens een gericht plan verloopt, moet duidelijk zijn, anders zou het hele onderling verbonden en op elkaar inwerkende systeem tussen de verschillende rijken in een mum van tijd in chaos vervallen. De richting van dit alomvattende goddelijke plan, met alle details, veronderstelt daarom zeker een uitgebreide en uiterst efficiënte subjectieve organisatie. De mens, in zijn blinde onwetendheid maar niettemin begiftigd met een ‘vrije wil’ en sluimerende krachten waarvan hij zich gelukkig nog niet volledig bewust is, heeft bij vele gelegenheden blijkbaar zijn best gedaan om dit natuurlijke evenwicht te verstoren en een staat van verwarring te veroorzaken. Denk maar aan de voortdurende oorlogen en verwoestingen die hij heeft veroorzaakt, of de nucleaire explosies waarvoor hij verantwoordelijk is, en aan zijn moedwillige uitbuiting van de bossen en verschillende andere natuurlijke hulpbronnen en kenmerken van de wereld. Maar ondanks dit alles, en hoewel er herhaaldelijk een tijdelijke onbalans is ontstaan, is het verrassend hoe ‘de natuur’ er altijd in slaagt om een vorm van evenwicht te herstellen.
Dit moet toch een duidelijk bewijs zijn van de verbazingwekkende en wijdverbreide krachten van deze subjectieve instantie, die ondanks de vele tijdelijke verstoringen veroorzaakt door de stompzinnigheden van de mens, een geordende controle behoudt.
Denk eens aan de bloem, een van de ‘eenvoudige’ alledaagse producten van de natuur, als nog een voorbeeld van de geplande coördinatie vanuit verborgen rijken, die zo overvloedig voorkomt en onze wereld verfraait met haar vele variaties. Denk aan haar mooie vorm, kleur en geur; denk aan de vele fantastische manieren die de natuur heeft bedacht om planten te bevruchten en te reproduceren, elk trouw aan hun type en soort, en elk een perfect exemplaar. De plantkunde heeft veel geleerd over de fysiologie en anatomie van planten; met de studie van de genetica zijn enkele van de erfelijkheidswetten waaraan planten onderworpen zijn, vastgesteld, maar er is nog steeds veel over het leven van planten dat voor de mens een gesloten boek blijft. Pas vrij recent heeft de wetenschap ontdekt dat planten ook een etherisch lichaam hebben en dat de reacties die in dit vitale lichaam worden geregistreerd, sterk lijken op de emoties en het bewustzijn zoals die in de hogere rijken worden weerspiegeld.
De Wijzen leren ons ook over de deva-evolutie en dat deva’s de bouwers zijn, die voor de constructie van elke vorm in materiële expressie verantwoordelijk zijn. Dit deva- of engelenrijk, dat de zeer reële rijken van feeën, kabouters, enz. omvat, moet, hoewel het nauw verbonden is met menselijke activiteiten, toch als een afzonderlijk gebied worden beschouwd. Dit onderwerp wordt hier alleen genoemd om het bestaan van een parallelle, relatief onontgonnen evolutie aan te geven, die op verschillende niveaus nauw verbonden is met de Hiërarchie die voor de menselijke evolutie verantwoordelijk is.
