mei 2026
‘Er is maar EEN GOD’, hoewel Hij onder een groot aantal namen bekend is in vele landen, in talrijke talen en vele religies. Men kan ook zeggen dat er net zo veel goden zijn als er intelligente menselijke wezens zijn, aangezien ieder individu, geleid door zijn eigen mentale overwegingen en emotionele aspiratie, onvermijdelijk zijn eigen mentale beeld vormt van de Leidende Macht. Ieder individu, ongeacht ras of geloof, schept zijn eigen gedachtenvorm van de eigenschappen en vermogens van de God die hem of door geloof of als resultaat van zijn eigen ervaringen voor ogen staat. Het spreekt vanzelf dat de God die in de geest van de inboorling wordt gevormd, heel andere afmetingen zal aannemen dan die van de hoog ontwikkelde intellectueel. De eigenschappen van ieders individuele God zullen evenzo en noodzakelijkerwijs aanzienlijk veranderen tijdens de ontwikkeling in een leven van kindertijd tot volwassenheid. De beslissende factor is het gewaar worden, wat afhangt van het zich ontvouwende denkvermogen en toenemend ziel-contact, en gepaard gaat met een zich uitbreidend bewustzijn. De God van de één zal daarom een entiteit van veel groter formaat omvatten dan de God zoals de ander die zich voorstelt. De mens die nog uitsluitend is gericht op fysieke en emotionele niveaus zal waarschijnlijk niet in staat zijn om zijn emotionele God veel hoger te plaatsen dan het astrale gebied, terwijl de mens die functioneert op mentale niveaus zijn God zou verheffen tot in spirituele sferen.
Zo vaak zijn ogenschijnlijk grote verschillen in religieuze gezichtspunten slechts toe te schrijven aan verschillen in benadering, beperkingen in het vermogen tot uitdrukking of verschillende interpretaties van dezelfde fundamentele uitgangspunten. Wat een wetenschapper mogelijk als energie, leven of natuur aanmerkt, betitelt een religieus mens als God, en toch hebben beiden het over manifestaties van dezelfde hoogste macht.
God manifesteert zich als natuur, leven en energie in ieder atoom of vorm; Hij huist in deze vormen en toch is Hij zoveel meer dan deze uitdrukkingen van Zijn wil of doel. Tegelijkertijd is het Zijn geest die de vormen met leven en eigenschappen begiftigt, en verantwoordelijk is voor die levenskracht die doorlopend iedere vorm aanspoort tot eindeloze verandering, tot die evolutie die uiteindelijk elke atoom en elke dichte vorm van materie doet terugkeren naar en omvormt tot zijn oorspronkelijke bron — tot Geest, dat weer opgaat in het ENE, in GOD.
De Zonnelogos
De ‘grote Mens van de hemelen’ openbaart zich door de zon en de zeven heilige planeten — ons zonnestelsel. Zoals de mens slechts een cel vertegenwoordigt in het lichaam van de planetaire Logos, zo neemt de Zonnelogos een overeenkomstige plaats in een hoger kosmisch schema in, en is op Zijn beurt slechts een cel of atoom in het lichaam van de Allerhoogste zoals weerspiegeld in het oneindige stoffelijke universum.
Zo boven, zo beneden. Op lagere niveaus heeft de menselijke monade, om redenen die het menselijk begrip te boven gaan, voor zijn ontwikkeling ervaring nodig op het fysieke gebied. Deze wordt opgedaan door de ziel die zich openbaart in een fysiek lichaam. Wat op menselijk niveau plaatsvindt, is echter slechts een weerspiegeling of herhaling van een gelijksoortig gebeuren op een veel uitgebreider en verhevener schaal op hogere goddelijke niveaus — zich uitdrukkend in het zonnestelsel doet ook de Zonnelogos fysieke ervaring op voor Zijn verdere ontwikkeling.
Gezien vanuit het evolutionaire gezichtspunt is de Zonnelogos relatief even veel verder gevorderd als de planetaire Logos, zoals deze laatste boven een menselijke ingewijde staat. Niettemin zijn de zonne- en de planetaire Logos nauw met elkaar verbonden en werken Zij naar een gemeenschappelijk doel toe.
Het is vrij natuurlijk dat de mens, vanuit een betrekkelijk beperkt en zelfzuchtig standpunt dat eigen is aan zijn bescheiden ontwikkelingsstadium, het hele evolutionaire proces slechts kan beschouwen als een methode dat voor zijn persoonlijke vooruitgang en uiteindelijke vervolmaking, ontworpen is. Het zou hem echter tot voordeel strekken wanneer hij zijn perspectief zou verbreden door te beseffen dat menselijke vooruitgang maar betrekkelijk is en voortvloeit uit veel grotere openbaringen, waarin de mensheid slechts de rol speelt van nederige kleine pion. De factor van het grootste belang is de evolutionaire ontwikkeling van de stelsels van de Zonnelogos. De mensheid verkeert echter in de gelukkige omstandigheid dat zij een integraal deel uitmaakt van de processen tot voltooiing van het majestueuze doel van de Zonnelogos, en als zodanig onvermijdelijk voordeel heeft aan de evolutie op hogere niveaus, en uiteindelijk daardoor zal worden verheven tot in het algehele kosmische stelsel.
Planetaire Logos
De ‘Hemelse Mens’ of de ‘Stille Wachter’ manifesteert zich door middel van een planeet en vormt, samen met de andere planetaire Logoi, het lichaam van de Zonnelogos. De planetaire Logos van de aarde is ‘Degene in wie wij leven en bewegen en ons bestaan hebben’. Het is Zijn geest die alle leven op aarde bezielt, Zijn energie, wil en doel die al het geopenbaarde integreren, en elke activiteit coördineren in het zich eeuwig ontvouwende goddelijke plan.
Volgens de wet van Synthese dient de planetaire Logos, gedurende Zijn ontwikkeling, bepaalde projecten te bevorderen in overeenstemming met de wil van de Zonnelogos. Op een lagere tree van de hiërarchische orde kan men deze wet ook in werking zien waarbij de mensheid, door middel van zijn etherische vertegenwoordiger, de Heer van de Wereld, wordt voorzien van culturen waarin het kiemzaad van de Zonne-wil kan worden gekoesterd. Door dergelijke verhoudingen wordt overal in het zonnestelsel voor de vereiste synthese gezorgd, waarbij het goddelijk doel ten uitvoer wordt gebracht en tegelijkertijd een schakel vormt tussen aarde, zon en zonnestelsel, of de planetaire- en de Zonnelogos.
De planetaire Logos heeft het vermogen om in alle delen, aspecten en fasen van Zijn planetaire voertuig te schouwen en zich te vereenzelvigen met de reacties en gevoelens van alles wat geschapen is en deel uitmaakt van Zijn stoffelijke uitdrukking. Het orgaan door middel waarvan Hij dit contact tot stand brengt, is de menselijke monade die in bepaalde opzichten dezelfde functies vervult voor de Hemelse Mens als het zenuwstelsel voor het menselijk wezen.
